PODSTAWOWA WIEDZA I PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI

Komu psychoterapia pomaga najbardziej?

Najważniejszym czynnikiem decydującym o powodzeniu psychoterapii jest motywacja jaką wykazuje Klient. Mamy tutaj na uwadze motywację zarówno do podjęcia pracy jak również aktywnego w niej uczestnictwa. Jednym z czynników jest doświadczane przez Klienta cierpienia. Im cierpienie to jest większe tym bardziej wzrasta prawdopodobieństwo powodzenia psychoterapii. Także stosunek Klienta do skuteczności psychoterapii lub też rodzaj zaburzenia nie pozostaje bez znaczenia.

Jakie są czynniki leczące w psychoterapii?

Niezmiernie ważnym czynnikiem mającym wpływ na psychoterapię jest poznawanie siebie. Pacjent zaczyna odkrywać nieświadome wcześniej przyczyny problemów oraz to jak rzutują one na stan obecny. Poprzez kontakt psychoterapeutyczny Klient też uczy się rozpoznawania własnych emocji oraz ich nazywania. Zastanawia się także nad swoim zachowaniem i nad uczuciami jakie wywołują dane stany. Ma też możliwość zobaczenia zjawisk z innej perspektywy i stworzenia spójnej wizji własnego życia. Innym czynnikiem leczącym w psychoterapii jest modyfikacja dotychczasowego myślenia Klienta. W trakcie pracy pacjent jest zachęcany do szukania odmiennych tłumaczeń zjawisk, uświadamia sobie błędy w myśleniu i postrzeganiu świata. Transformacji podlegają także przekonania i zasady oceny siebie i innych. Kolejnym czynnikiem leczącym w psychoterapii jest możliwość rozładowania napięcia emocjonalnego. Napięcia takie gromadzimy poprzez doświadczenia i sytuacje problemowe. W wyniku tego powstaje bagaż, który dźwigamy ze sobą, a który wpływa na funkcjonowanie całego organizmu człowieka. W czasie psychoterapii następuje nagłe rozładowanie nagromadzonych uczuć objawiające się płaczem, drżeniem ciała, a tym samym przynoszące ulgę i oczyszczenie. Nie bez znaczenia dla psychoterapii pozostaje także modyfikacja i uczenie się nowych zachowań.

Dlaczego rezygnujemy z psychoterapii?

Najczęstszym powodem przedwczesnego zakończenia terapii są nieadekwatne oczekiwania Klienta wobec niezbędnego czasu jaki jest konieczny do pracy nad sobą. Wielu Klientów charakteryzuje brak podstawowej wiedzy co do tego ile powinna trwać cała terapia i kończy ją po odbyciu średnio 10 sesji. Zdarza się także iż innym powodem rezygnacji jest brak gotowości Klienta do pracy. Psychoterapia wymaga pracy i aktywnego uczestnictwa jeśli natomiast praca przekracza możliwości Klienta lub nie jest do końca pewny czy jest to odpowiedni czas na wprowadzanie zmian w życiu wtedy to wycofuje się z kontaktu. Innym powodem jest przedwczesne wycofanie się z terapii ze względu na szybką poprawę lub też odwrotnie brak porozumienia i zrozumienia ze strony psychoterapeuty. Rezygnacja z psychoterapii spowodowana może być także zbyt szybką chęcią osiągnięcia efektów często bez wykazywania zaangażowania w pracę. Rodzi to poczucie braku działania i skuteczności psychoterapeuty.

Kiedy psychoterapia może nie przynosić efektów?

Jednym z czynników, które powodują brak efektów psychoterapii jest brak gotowości i motywacji do wprowadzania zmian w swoim życiu. Skutkuje to biernością i brakiem zaangażowania się w pracę, a co za tym idzie pozostawaniem przez Klienta w jednym miejscu. Psychoterapia nie przynosi efektów również wtedy, gdy Klient zgłasza się na nią pod wpływem działania osób trzecich i nie wykazuje wolnej woli uczestnictwa. Taka postawa rodzi opór, który trudno jest przełamać. Efektywność terapii zależy także od pracy samego psychoterapeuty. Jeśli wykazuje on postawę wrogości, krytycyzmu lub też unika problemów pacjenta to można się liczyć z tym, że psychoterapia skazana będzie na niepowodzenie.